به بهانه روز مادر

روز زن

به بهانه روز مادر

هرازگاهی برگههای تقویم ورق میخورد و به ناگاه خود را در روزی مییابیم که در کنار تاریخ نوشته: روز مادر، روز زن، روز دختر.

چقدر مسخره است!

 

گاهی چقدر این تقویمها و این نوشتههای کنارش بیهویت و بیمعنی میشوند.

این مناسبتهای بیخاصیت و دهانپرکن و گاهی جیب خالی کن.

نقابهایی که به چهرهی روزها میزنیم تا هزار و یک رفتار نابسامان خود را پنهان کنیم.

روز مادر هم یکی از همین برچسبهای تقویمی است.

 

آیا در همهی ۳۶۵ روزِ سال، فقط یک روز برای به خاطر داشتن انسانی بزرگ کفایت میکند؟

ما یاد گرفتیم مثل یک ربات برنامهریزی شویم.

بهمحض رسیدن به زمان از پیش تعیینشده عملگرهایی را فعال کنیم تا خروجی آنها رخدادی را رقم بزند؛ مثل روز مادر.

 

آیا با یک بانو، یک مادر، یک زن، یک دختر، در ۳۶۴ روز دیگر سال درست رفتار میکنیم؟

آیا جایگاه او را بهعنوان یک زن می‌دانیم؟

آیا شده وقتی او را پشت فرمان خودرو میبینیم هزار و یک حرف مفت مغرضانه چه در ذهنمان و چه بر زبانمان جاری نکنیم؟

آیا توانستهایم برایش اجتماعی پر از امنیت و آسایش فراهم کنیم؟

آیا به او بهعنوان یک شخصیت انسانی نگاه میکنیم یا مانند بازیچهای برای لذتهای بیپایان خود میبینیم؟

 

در جامعهای که 

زن هنوز نیمی از یک انسان کامل تلقی میشود، 

شادی و خندههایش را نشانه هرزگی میدانند، 

در اجتماع مورد هجمه صدها یاوه و کنایه و آزار قرار میگیرد، 

حق تفکر و انتخابش را به پایین درجه تنزل دادهاند و او را تا سطح بردگی استثمار میکنند، 

روز زن و تبریک و کادو، نمادی از دغلبازی و خودشیرینی و بیحرمتی است.

 

 این مسخرهبازیهای تقویمی را فراموش میکنم و نه یک روز بلکه همه روزها و لحظهها را به او اختصاص میدهم.

اویی که با بودنش، جهان را جای بهتری کرده است.

 

بانوان گرامی لحظههایتان پایدار

 

 

پس از خواندن این متن، پیشنهاد می‌کنم نوشته‌های زیر را نیز بخوانید:

گذاشته‌ام برای بعد از پنجاه‌سالگی!

چگونه می‌توان با غلبه بر ترس، به اعتمادبه‌نفس بیشتری دست‌یافت؟

من می‌نویسم تا

 

در همین رابطه بخوانید:  پول بهتر است یا ثروت؟!

 

(بازدید امروز: ۴)

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

avatar
wpDiscuz