در کوله‌بار زندگی چه داری که دودستی به آن چسبیده‌ای؟

آیا این چهره را میشناسیم؟

در کوله‌بار زندگی چه داری که دودستی به آن چسبیده‌ای؟

انسان در مسیر زندگی با مسائل مختلفی روبرو میشود. 

گویی از زمانی که کلام را می‌آموزد کوله‌باری با خود همراه میکند. 

برای سفر زندگی، برای جمعکردن اندوختههایش در این سفر.

 

پس از چند ده سال خود را صاحبتجربه میداند و همچنان کولهبار یافتههایش را به دوش میکشد.

با غرور و افتخار از دستاوردهایش یاد میکند.

تا حدی که گاهی خودش را دانا و توانای همیشگی میداند و دیگران را از پشت فیلترهای تجربه و دانش اندوخته شدهاش مینگرد 

به این گمان که میتواند نهانِ هر چیزی را حدس بزند و پیشبینی کند.

 

بهآرامی این توهم مانند هالهای در اطراف او میپیچد تا اینکه دیگر نمیتواند پیش پای خود را درست ببیند. 

مسیر سختتر میشود و دید کمتر.

او فراموش کرده که هرچه کوله بارش سنگینتر باشد سرعتش کمتر میشود. 

بهمرور نای رفتن برایش نمیماند تا سرانجام در گوشهای از مسیر زمینگیر میشود.

 

برای رهایی و رشد باید در مسیر زندگی سبکبال حرکت کرد. 
باید گاهی کولهبارمان را زمین بگذاریم تا لذت پرواز و رهایی را بچشیم.
گاهی باید هاله غرور و خودبزرگبینی را کنار بزنیم و به دیگران همانگونه که هستند بنگریم. 
بدون هیچ پیشداوری و قضاوت.
بدون استفاده از هر آنچه در کولهبارمان حمالی میکنیم.

 

این هالهها، این خود بزرگ دیدنها همان سایههایی هستند که بهظاهر بزرگ و قدرتمند به نظر میآیند.

همان سایههایی که در پشت آنها اشکال گوناگونی را ساختهایم، نقابهای جورواجور را بر صورت زدهایم و با آنها نمایشها بازی کردیم.

کافی است کمی نور جابجا شود تا پردههای توهم آمیز فروافتند و چهره بدون نقاب و عریانمان هویدا شود.

 

آیا این همان چهره همیشگی ماست؟

آیا این چهره را میشناسیم؟

 

 

 

پس از خواندن این متن، پیشنهاد می‌کنم نوشته‌های زیر را نیز بخوانید:

دایره نفوذ یا دایره نگرانی؟ کدام وضعیت را انتخاب می‌کنید؟

ثروتمندان چگونه فکر می‌کنند؟

گزین نوشته‌ها

 

در همین رابطه بخوانید:  بهترین چای را بخر. شاید نیاز بود آن چای را در بدترین شرایط بنوشی.

 

(بازدید امروز: ۲)

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

avatar
wpDiscuz