سلام بر تو

سلام بر تو

سلام بر تو

ای ماندگارترین ماندگارها

ای سرچشمه ی پاکی و زیبایی

ای طلوع صبح جاویدان

و ای غروب روزهای سخت جدایی

 

نمی دانم، آیا آن جرقه ی اولین نگاهت بود که مرا اینگونه مسحور و سرمست وجودت کرد

یا بارقه ی زیبای لبخندت

هر چه که بود دلم را برد و روحم را تا ابد در بند زنجیرت اسیر کرد.

ای مظهر زیبایی و طراوت، نمی دانم این روح سرکش مرا چگونه در خم ابروانت دچار حادثه کردی.

نمی دانم این اسب لجام گسیخته،

چگونه اسیر کمند تو شد.

نمی دانم این صحرای خشکیده ی وجودم، چگونه سیراب قطرات پر مهرت گشت

که فقط خدای می داند و بس.

ای مهربان تر از مهربانان، عشقت چنان شرری افکند که کالبد فانی مرا جانی دوباره بخشید.

از چه بگویم که تو خود معنای تمام گفتگوهایی

از چه بنویسم که قلم را یارای نوشتن نیست در مقام صفات تو.

بگذار تا در قهقرای بی امیدی، در انتهای یأس و بی تحملی، برایت بنویسم از عزت و شکوه دیدارت

از تجلی عشقی که روح مرا رنگی دوباره بخشید.

من از چشمان تو رنگ زندگی گرفتم، از لبهای تو نفسی دوباره و از آغوشت، وای …  از آغوشت،

از آغوشت ترنم احساس.

گرمای وجودت، جسم این مرد منجمد شده را آرام آرام آب کرد و رویاند،

من با تو رویش جوانه های زندگی را آغاز کردم

و دیدم، دیدم آنچه را که ندیده بودم، دیدم که چگونه می توان زمینی بود و هوایی شد

من تو را دیدم و فقط تو را، فقط تو.

از چه بنویسم که دیگر رقص قلم بر روی کاغذ مکدر دل

به چرخش حرکات مژگانت در بوم سپید روح بدل شده.

دیگر مرا با تو هزاران قصه است که پایانی نخواهد داشت این قصه های بی پایان.

۲۳:۵۹ – ۱۳۹۶/۰۶/۲۸

(بازدید امروز: ۱)

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

avatar
wpDiscuz